جشن يلدا

زمانی که مسيحيان جهان خودرا برای جشن عيد کريسمس آماده می سازند، ايرانيان در داخل و خارج از کشور نيز برای برگزاری قديمی ترين جشن خود يعنی «شب يلدا» آماده می گردند

يلدا يعنی « تولد » ، يک جشن باستانی زرتشتی است که در جشن عيد کريسمس تاثير گزار بوده است.

آخرين روز ماه زرتشتی « آذر » ، بلندترين شب سال است. روز بعد که اولين روز دی ماه باشد، پيروزی آفتاب بر تاريکی عنوان شده است زيرا روزها بلندتر و شب ها کوتاه تر می گردند

زمانی که ميترائيسم، دنيای متمدن باستانی، خود را از ايران به روم و خيلی از کشورهای اروپائی گسترش داد. ايرانيها بيست و يکم دسامبر ، ميترا « تولد خورشيد » را جشن می گرفتند ، اما در قرن چهارم در اثر يک اشتباه محاسبه ، تولد ميترا به بيست و پنجم دسامبر تغير يافت

تا اين تاريخ آيين تولد مسيح در روز ششم ژا نويه برگزار می شده است و از آنجائيکه کشيشان بعد از گسترش آيين مسيح ، ديگر قادر به تغير اين عادت مريدان خود نبودند ، لذا اين جشن بسيار قديمی زرتشتی « تولد ميترا » را در روز بيست پنجم دسامبر با تولد مسيح در آميختند

در آن زمان درخت هميشه سبز « کاج » سنبل جشن يلدا بوده است و دختران جوان آرزوهای خود را در يک دستمال ابريشمين می پيچيدند و از درختی می آويختند که متعاقبا اين خود سنتی شد که هدايای خود را نيز زير درخت هميشه سبز « کاج » بگذارند . بعدها در قرن هجدهم يک آلمانی از وجود همچين سنبلی »درخت کاج » آگاهی پيدا کرد و درخت کريسمس امروزی را بنيان نهاد

اقوام ايرانی ده ها قرن ، يلدا را پيش از آنکه آنرا با تولد مسيح ارتباط بدهند ، جشن می گرفتند

ترجمه از متن انگليسی به پارسی توسط سارا افتخاری